تاريخ سياسى معاصر ايران
 
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص

تاريخ سياسى معاصر ايران - نظرپور، مهدی - الصفحة ٢١٢

اين جمعيّت به نام «محمد بخارايى» و پس از اخذ مجوز شرعى از «آيت اللَّه ميلانى» صورت گرفت. پس از اين اقدام شجاعانه، عده‌اى از اعضاى اين جمعيت دستگير شدند كه بعد از انجام محاكمات فرمايشى عده‌اى به اعدام و بعضى نيز به زندان محكوم شدند.
محكومين به اعدام عبارت بودند از: بخارايى، صفار هرندى، مرتضى نيك نژاد و صادق امانى. برخى از جمله شهيد مهدى عراقى، امانى و عسگر اولادى به زندان ابد با اعمال شاقّه و حجت الاسلام انوارى نيز به پانزده سال زندان محكوم شدند. «١» مقاومت آنها در جلسات محاكمه و شادمانى محكومين به اعدام در ساعات قبل از اجراى حكم، نشانه اخلاص و ايمان آنها در راه اجراى احكام اسلامى در جامعه بود. بر روى اسلحه محمد بخارايى نوشته شده بود: «حكومت اسلامى بايد ايجاد گردد.» آنها با انگيزه الهى و با خلوص كامل در اين راه قدم برداشتند و تا آخرين لحظه، مقاومت كردند.
هرچند جمعيّت مؤتلفه اسلامى سركوب شد، ولى حركت انقلاب اسلامى همچنان تداوم يافت.
ب- حزب ملل اسلامى‌ اين حزب در ١٣٤٠ ه. ش. با هدف ايجاد حكومت اسلامى تشكيل شد. مؤسس اصلى آن محمد كاظم بجنوردى فرزند مرحوم آيت اللَّه بجنوردى بود. شعارهاى اصلى آنها عبارت بودند از: اسلام، قرآن و همبستگى ملل اسلامى. بعد از قيام پانزده خرداد اين حزب دست به فعاليت چشمگيرى زد و در سطح وسيعى شروع به عضوگيرى كرد.
اكثريت اعضاى آن را دانشجويان و دانش آموزان تشكيل مى‌دادند و سطح متوسط سن اعضاى آن بيست سال بود. اين حزب براى رسيدن به هدف، مشى مسلحانه را اتّخاذ نمود. براى به دست آوردن سلاح مورد نياز به شيوه‌هاى گوناگون متوسل شد. نشريه داخلى آن كه به صورت استنسيل شده در اختيار اعضا گذاشته مى‌شد، «خلق» نام داشت و هدف از آن رساندن آگاهيهاى لازم به اعضاى حزب بود.