تاريخ تشيع در ايران

تاريخ تشيع در ايران - شاکر، ابوالقاسم - الصفحة ٥١

مقداد از مهاجران به حبشه بود. «١» او به شدت به اهل بيت پيامبر (ص)، به ويژه على (ع) عشق مى‌ورزيد و از كسانى بود كه بعد از حادثه سقيفه با ابوبكر بيعت نكرد.
او در ماجراى شوراى شش نفره، بر خليفه عيب گرفت و عبدالرحمان بن عوف را به دليل رأى به عثمان مورد عتاب قرار داد و گفت:
به خدا قسم با اهل بيت پيامبرتان بد رفتار كرديد! عجب از قريش كه عالم‌ترين، عادل‌ترين و با تقواترين فرد را براى خلافت رها كرد و ديگرى را به خلافت برگزيد! به خدا قسم اگر يارانى داشتم، اين چنين نمى‌شد! «٢» افزون بر افراد پيش گفته، افراد ديگرى از صحابه پيامبر اكرم (ص) بودند كه در زمان حيات آن حضرت، به على (ع) عشق مى‌ورزيدند و تأكيدهاى پيامبر (ص) را درباره على (ع) به ياد داشتند. از اين رو، پس از رحلت پيامبر (ص)، على (ع) را امام خود مى‌دانستند و به نشر و تب تاريخ تشيع در ايران ٥٦ ٥ - ٢. نقش سلمان در فتح ايران ص : ٥٥ ليغ آنچه على (ع) دوست داشت مى‌پرداختند. فعاليتهاى آنان در دوره‌هاى مختلف، چهره‌هاى متفاوتى داشت و در دوره خليفه سوم، به دليل مجاهدتهاى آنان، بينش تشيع از تسنن تمييز يافت و تفكيك شد و بسط و توسعه پيدا كرد. به طور خلاصه، سه دوره مشخص براى تحولات انديشه شيعى به وجود آمده است:
١. دوره تكوين انديشه‌هاى سياسى، اعتقادى شيعه؛ ٢. دوره تمييز و تفكيك بينش تشيع از تسنن؛ ٣. دوره بسط انديشه‌هاى تشيع با مجاهدت و كوشش اصحاب پيامبر (ص) و ياران على (ع).
پرسش‌ ١. نظر ابوحاتم رازى را درباره زمان بروز واژه «شيعه» و افرادى كه به اين نام مشهور شدند بنويسيد.
٢. پيامبر (ص) هنگام وفات خود براى تثبيت شيعه چه قصدى داشت و چرا عملى نشد؟
٣. منشأ اختلاف بين مسلمانان از چه زمانى شروع شد و چرا؟
٤. اركان اربعه شيعه در زمان پيامبر و پس از آن چه كسانى بودند؟
٥. سلمان فارسى پس از جريان سقيفه چه فرمود و معناى آن چيست؟