روايات فراوانى بر اين مطلب دلالت دارد كه آيه پيش گفته پس از آيه ٧٢ سوره مائده و بلافاصله پس از حادثه غدير نازل شده است. «١» از آن شمار، روايت ابوسعيد خدرى است كه نقل مى‌كند رسول خدا (ص) مردم را در روز پنج‌شنبه در غدير خم جمع كرد و آنان را به پيروى از على (ع) دعوت نمود و آن دو از يكديگر جدا نشدند تا آنكه آيه «اليَومَ يئس الذين ...» نازل گرديد. پس رسول خدا (ص) به مژدگانى اين كه دين به حد كمال رسيد و نعمت خدا تمام شد و پروردگار از رسالتش و از ولايت على (ع) راضى گرديد، تكبير گفت و سپس فرمود:
اللهمَ والِ مَن والاهُ و عادِ مَن عاداهُ و انصر من نَصَرهُ وَ اخْذُلْ مَن خذَلَهَ. «٢» امام باقر و امام صادق (ع) فرموده‌اند آيه تبليغ و آيه اكمال در روز غدير نازل شده‌اند و امام صادق در معنى آيه اكمال فرمود: معناى آيه اين است امروز دين شما را با انتخاب و پاسدار و نگاهدار آن كامل نمودم و نعمت خود را با ولايت اهل بيت بر شما تمام كردم و تسليم شدن شما را در برابر دستورات اين پاسداران اسلام پذيرفتم. «٣» ٣- ٣. آيه اولى الامر أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي اْلأَمْرِ مِنْكُمْ. (نساء: ٥٩)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! خدا را اطاعت كنيد و رسول خدا و اولياى امر را- نيز- اطاعت كنيد.
اطاعت بى‌قيد و شرط از «اولوالامر» در آيه، و قرار دادن اطاعت آنها در رديف اطاعت خدا و رسول خدا، دلالت بر عصمت آنها دارد و چنان كه در درس اول ثابت شد فقط اهل بيت پيامبر- ائمه اطهار (ع)- معصوم مى‌باشند و روايات فراوانى مصداق «اولى الامر» را كه اطاعتشان واجب است، امامان دوازده‌گانه شيعه دانسته‌اند كه يك نمونه اشاره مى‌شود:
جابربن عبداللَّه انصارى نقل مى‌كند: هنگامى كه خداوند آيه مذكور را نازل كرد، به‌