تاريخ تشيع در ايران

تاريخ تشيع در ايران - شاکر، ابوالقاسم - الصفحة ٤٨

على (ع) در بين شماست، ولى دست به دامان او نمى‌زنيد، قسم به كسى كه جانم در دست قدرت اوست، كسى بعد از على (ع) از اسرار پاك پيامبرتان خبر نمى‌دهد. «١» ابن اثير در نهايه از سلمان چنين نقل كرده است: «پيامبر (ص) در روز عرفه خطبه خواند و فرمود: اى مردم! خداوند در اين روز به جهت آمرزش گناهانتان به شما مباهات مى‌كند، اما آمرزش خاصه او براى على (ع) است. سپس حضرت به على (ع) دستور داد تا به پيامبر (ص) نزديك شود. على (ع) نزديك پيامبر شد و آن حضرت (ص) فرمود: خوشبخت كسى است كه بعد از من، تحت ولايت تو باشد و بدبخت و شقى كسى است كه تو را نافرمانى كند و با تو دشمنى نمايد.» «٢» ٢- ٤. عمار بن ياسر «٣» بعد از حادثه سقيفه، عمار از متخلفان با بيعت ابوبكر بود. «٤» عمار از پيامبر اكرم (ص) شنيده بود كه به او مى‌فرمود: اى عمار! على (ع) تو را از هدايتى ردّ نمى‌كند و بر امر ناگوارى دلالت نمى‌كند. اطاعت او اطاعت من، و فرمانبردارى ازمن، اطاعت از خداست. «٥» وى همچون على (ع) از بيعت با ابوبكر خوددارى كرد و در جمع مردم مدينه چنين گفت:
اى مسلمانان! بدانيد كه خاندان پيامبر (ص) به ارث او سزاوارتر، به دين او آگاه‌تر و بر امت او امين‌ترند. پس حق را به صاحبانش برگردانيد قبل از اينكه دير شود و فتنه و آشوبها سر گيرد و گروه شما را متفرق سازد! «٦»