درس دهم: تأثيرات مهاجرت علويان به ايران‌ ١. علل مهاجرت سادات به ايران‌ اكثر سادات علوى با خلفاى امَوى و عباسى اختلاف عقيدتى داشتند و همواره بر آن بودند تا قدرت و حكومت را از چنگ آنها درآورند؛ زيرا در انديشه و ديدگاه عقيدتى آنان، خلفاى اموى و عباسى و كارگزارانشان، غاصبان خلافت بودند و گرفتن قدرت و حكومت از آنان را از وظايف مهم خود مى‌دانستند. عباسيان، كه با داعيه طرفدارى از علويان روى كار آمدند از نخستين سالهاى خلافت خود، شيعيان را با خشونت بسيار از خود راندند و در قلع و قمع آنان از هيچ كارى دريغ نكردند. اين بى‌مهرى‌ها از همان آغاز موجب بروز شورشها و قيام‌هاى سادات علوى و شيعيان شد و زمينه قيامهاى متعددى چون، شريك بن شيخ، «١» نفس زكيه، ابراهيم با خمراء، «٢» يحيى و ادريس فرزندان عبدالله حسنى، حسين بن على (شهيد فخ) و ديگران را پديد آورد.