تاريخ تشيع در ايران - شاکر، ابوالقاسم - الصفحة ١٣١
مذهب تشيع در دوران اولجايتو رونق گرفت و جمعى از علماى اين مذهب كه در عراق و بحرين متوارى بودند به تدريج خود را نشان دادند و كتابهاى بسيار در اثبات مذهب تشيع به رشته تحرير درآوردند و زمينهاى محكم براى دورههاى بعد فراهم كردند كه در اين ميان نقش علامه حلى از همه بيشتر بود. «١» گرچه حمله مغولان به ايران خسارت فراوانى در پى داشت ولى با حمله آنان به خلافت عباسى و برچيده شدن بساط آن، زمينههايى براى، رشد و ترويج مذهب تشيع دوازده امامى ايجاد شد و شيعيان در اين عصر نسيم آزادى را استشمام كردند و عصر پرورش عالمان بزرگ و آزادى مناظره و مباحثه علمى بين مذاهب اسلامى و انتشار آثار فراوان بود، به خصوص در زمان اولجايتو كه يكى از ايلخانان نسبتاً خوب بود. «٢» ٢- ٣. مرگ اولجايتو و جانشين وى اولجايتو در سال ٧١٦ قمرى پس از دوازده سال و نه ماه سلطنت در حالى كه بيش از چهل سال نداشت در سلطانيه درگذشت و او را در آن شهر به خاك سپردند.
پس از مرگ اولجايتو، پسرش، بهادر خان ابوسعيد صاحب تخت و تاج سلطنتى شد. وى نيز پيرو اهل بيت (ع) و پادشاهى علمدوست بود. در عهد او علوم و ادبيات رونق گرفت. با مرگ وى در سال ٧٣٦ قمرى تقريباً حكومت مغولها در ايران منقرض گرديد. «٣» پرسش ١. علل حمله مغولها به ايران چه بود؟
٢. نقش خواجه نصيرالدين طوسى در كنترل و هدايت مغولها چه بود؟
٣. خدمات خواجه نصيرالدين طوسى به تشيع را در دوران مغولها نام ببريد.
٤. علت تشيع اولجاتيو چه بود؟ توضيح دهيد.
٥. علامه حلى در زمان اولجايتو چگونه به تحكيم پايههاى مذهب تشيّع و ترويج آن كمك كرد؟