تاريخ تشيع در ايران

تاريخ تشيع در ايران - شاکر، ابوالقاسم - الصفحة ٤٧

خليفه در نخستين واكنش به اقدام مخالفان، خانه حضرت زهرا (س) را بيت حرب (اتاق جنگ) ناميد و به دنبال آن، مشاوران او به همراهى عمر بن خطاب، خانه فاطمه (س) را تهديد به آتش زدن كردند. «١» او در اقدامى ديگر، امكانات مالى اهل بيت (ع) اعم از خمس، فدك، سهم ذوى القربى را- كه در قرآن به آن تصريح دارد- از آنان گرفت. «٢» ٣. شيعه در ايام خلافت ابوبكر پس از انتخاب ابوبكر به عنوان خليفه، واكنش‌هايى از سوى برخى از صحابه كه در زمان پيامبر (ص) با على (ع) بيعت كرده بودند بروز كرد. آنها وفادارى خود را حفظ كردند و با جريان سقيفه به مخالفت پرداختند. از جمله مخالفان، اركان چهارگانه شيعه‌اند كه به واكنش آنها در اين خصوص مى‌پردازيم.
١- ٤. سلمان فارسى» نخستين واكنش سلمان به ماجراى سقيفه اين بود كه وقتى شنيد با ابوبكر بيعت كرده‌اند گفت:
كرداذ و نكرداذ (كرديد و نكرديد) يعنى كرديد آنچه نبايد مى‌كرديد و نكرديد آنچه را كه بايد مى‌كرديد. و خود نيز از بيعت با ابوبكر امتناع ورزيد. «٤» سلمان همواره گرايش شيعى خود را با نقل روايتهايى درباره وصايت و امامت على (ع) بروز مى‌داد؛ چنان‌كه صاحب انساب الاشراف از قول سلمان خطاب به مردم چنين نقل كرده است: