افشار، قاجار و صوفيان قراباغ به سمت اردبيل حركت كرد و پس از زيارت قبور اجداد خود در اردبيل و طلب دعاى خير از مادر پير خود، از راه قراباغ و ارزنجان به شيروان رفت. چون خبر قيام اسماعيل ميرزا پخش گرديد، مريدان او از سوريه، ديار بكر و سيواس زير پرچمش گرد آمدند و با هفت هزار نفر به جنگ «فرخ يسار» شاه شيروان رفت و نزديك گلستان او را شكست داد و به قصاص پدر او را بكشت و سلسله شيروان شاه را منقرض كرد. «١» پس از فتح بادكوبه، اسماعيل ميرزا به جانب آذربايجان حركت كرد و الوند بيك پسر يوسف‌بك را شكست داد و نزديك نخجوان جنگ سختى رخ داد كه در آن لشكر «آق قويونلوها» به سردارى امير عثمان موصلى مغلوب گرديد. الوند بيك به ديار بكر فرار كرد و اسماعيل ميرزا با پيروزى وارد تبريز گرديد و به نام شاه اسماعيل تاج سلطنت ايران را در سال ٩٠٧ قمرى بر سر نهاد. «٢» شاه اسماعيل از پادشاهان بزرگ ايران است. وى توانست، آذربايجان، عراق، خراسان، فارس، كرمان، خوزستان را تحت قلمرو خود درآورد. مدتى ديار بكر، بلخ و مرو تحت اقتدار وى بود. به شهادت مورخان شرقى و اروپايى اين پادشاه هنگام جنگ بسيار شجاع بود.
گرچه نسبت به دشمنان خويش در بعضى مواقع قساوت به خرج داده، ولى به طور كلى در بسط عدل و جلوگيرى از ظلم و منع سپاهش از تعدى به مردم كوشا بود. وى داراى حسن صورت و سيرت بود و به مذهب تشيع اعتقاد راسخ داشت.
شاه اسماعيل از سيزده سالگى پيوسته در جنگ بود و مهمترين آنها پنج جنگ بزرگ از اين قرار است.
- جنگ با فرخ يسار، شيروان شاه معروف به جنانى به سال ٩٠٦ قمرى‌ - جنگ با الوند بيك در شرور (٩٠٧ ق)
- جنگ با سلطان مراد آق قويونلو نزديك همدان (٩٠٨ ق)
- جنگ با شيبك خان نزديك مرو (٩١٦ ق)
- جنگ با سلطان سليم در چالدران (٩٢٠ ق)