به عبارت ديگر، لازمه تسليم خدا شدن، پذيرفتن دستورات و فرامين اوست و روشن است كه همواره بايد به آخرين دستورات و فرامين خدا عمل كرد و آخرين دستورات و فرامين خدا همان چيزى است كه آخرين رسول او آورده است. «١» حقّانيّت تشيّع‌ نظريه «پلوراليزم دينى» مبنى بر آميختگى همه مذاهب با حق و باطل ادعايى بى‌دليل بوده و موجب نسبى شدن حق و عدم امكان دسترسى به مذهب و دين حق مى‌شود. علاوه بر آنكه با آيات صريح قرآن نيز منافات دارد. به همين دليل چنين نظريه و عقيده‌اى فاقد مبناى علمى و مستند عقلى و نقلى بوده و بسيار سخيف است.
بنابراين، بايد از ميان مذاهب يك مذهب، حق و خالص باشد. چنان كه اين تفكر منشأ دينى داشته و در رواياتى از پيشوايان معصوم (ع) به حق بودن تنها يك مذهب از ميان مذاهب اديان و باطل بودن بقيه مذاهب تصريح و تأكيد شده است. «٢ انديشه‌هاى اسلامى در بستر تاريخ ٣٦ نظريه قبض و بسط تئوريك شريعت و ادعاى عدم امكان شناخت دين ص : ٣٥ » اما اين كه در حوزه تفكر اسلامى، كدام مذهب حق و خالص است؟ با توجه به ادله عقلى و نقلى كه در كتب شيعه، شرح داده شده است، در ميان مذاهب اسلامى، تنها مذهب شيعه اثنى‌عشرى نماينده راستين شريعت اسلامى است. «٣» از اين رو، راه رستگارى و نجات در پيروى از اين مذهب است، هم در حوزه عقايد و هم در حوزه احكام و فروع. البته بايد توجه داشت كه مشتركات شيعه اثنى عشرى با ساير فرقه‌هاى شيعى و مذاهب اسلامى در اصول و فروع فراوان است. بنابراين، ساير مذاهب شيعى و اسلامى در مشتركات اعتقادى و فقهى همچون شيعه اثنى‌عشرى راه نجات را مى‌پيمايند و اين همان «نظريه شمول‌گرايى» درون دينى است.