انديشههاى اسلامى در بستر تاريخ
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

انديشههاى اسلامى در بستر تاريخ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٩٤

نظر به اينكه امام (ع) از سوى خداوند به امامت منصوب شده و خليفه و جانشين معصوم خداوند در روى زمين است، حكومتش نيز مشروع و بر حق است و هيچ حكومت ديگرى نيز در زمين باقى نمى‌ماند. حكومت‌هاى مشروع تابع و هضم در حكومت جهانى مى‌شوند و انديشه‌هاى اسلامى در بستر تاريخ ١٩٩ د - امنيت و رفاه ص : ١٩٨ حكومت‌هاى نامشروع و ناحق نيز نابود مى‌گردند.
از سوى ديگر چون امام (ع) معصوم است، همه انديشه‌ها، برنامه‌ها، روابط، قوانين امر و نهى و اخلاق و رفتارش صواب و بر حق است و خود ايشان محور و معيار حق است چنان كه احيا كننده حق و حقيقت و نابود كننده باطل و ناصواب است.
براى دست‌يابى به چنين هدف مقدّسى، كليه قوانين و مقرّرات، بخش‌نامه‌ها و دستورالعمل‌ها و به‌طور كلى، جهت‌گيرى و رويكرد حكومت جهانى اسلام بر مدار حق تنظيم مى‌شود و امام به طور دقيق بر اجراى آنها نظارت مى‌كند، چنانكه همه كارگزاران ايشان نيز انسان‌هايى صالح و حق‌پو خواهند بود و قرآن درباره آنان فرموده است: «١» «وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِى الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ انَّ الْارْضَ يَرِثُها عِبادِىَ الصَّالِحُونَ» (انبيا: ١٠٥)
و در حقيقت، در زبور پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته ما به ارث خواهند برد.
ب- ريشه‌كنى ستم و ستمگر حكومت جهانى مهدى (ع) با تمام توان با ستم و ستمگران پيكار خواهد كرد تا ريشه آنها را از بن بسوزاند و درخت پرثمر عدالت را بارور سازد، در آن زمان، معادله زندگى انسان به سود عدل و داد دگرگون خواهد شد و از خوى ستمگرى اثرى نخواهد ماند.
امام باقر (ع) مى‌فرمايد:
«... اما وَاللَّهِ لَيَدْخُلُنَّ عَلَيْهِمْ عَدْلُهُ جَوْفَ بُيُوتِهِمْ كَما يَدْخُلُ الْمَرُّ وَالْقَرُّ» «٢» به خدا سوگند، دادگرى مهدى (عج) تا ميان خانه‌هاى مردم نفوذ خواهد كرد چنان كه گرما و سرما بدانها نفوذ مى‌كند.