با توجه به اينكه در حكومت جهانى حضرت مهدى (عج) علم و عدالت، حق و ايمان و تقوا در ميان مردم گسترش مى‌يابد، رحمت و بركات الهى نيز فزونى مى‌يابد.
١- بارندگى فراوان مى‌شود؛ رسول اكرم (ص) فرمود:
«تَنْعُمُ امَّتى‌ فى‌ زَمَنِ الْمَهْدِىِّ نِعْمَةً لَمْ يَنْعُمُوا مِثْلَها قَطُّ؛ تُرْسَلُ السَّماءُ عَلَيْهِمْ مِدْاراً» «١» امّت من در دوران حضرت‌مهدى (عج) از چنان نعمتى برخوردارمى‌شوند كه تا آن‌روز مانندش را نديده‌اند، آسمان برايشان بسيار مى‌بارد.
و بر اثر بارش فراوان، هوا با طراوت و مطلوب مى‌گردد، سفره‌هاى آب‌هاى زيرزمينى غنى مى‌شود، درياچه‌ها و رودخانه و تالاب‌ها و ... زنده مى‌شوند.
٢- زمين، ذخاير خويش را ظاهر مى‌كند؛ اين كار به دو شكل انجام مى‌پذيرد؛ الف- محصولات باغى و كشاورزى به حد وفور مى‌رسد. رسول خدا (ص) در پى سخن پيشين فرمود:
«وَ لا تَدَعُ الْارْضَ شَيْئاً مِنَ النَّباتِ الَّا اخْرَجَتْهُ» و زمين نيز همه گياهان خويش را مى‌روياند.
و چنين امرى، پس از بارندگى‌هاى فراوان و به موقع، امرى طبيعى و مورد توقع است.
ب- معادن و گنج‌ها استخراج مى‌شود؛ در اين باره نيز رسول اكرم (ص) مى‌فرمايد:
«يُخْرِجُ لَهُ الْارْضُ افْلاذَ كَبِدِها وَ يَحْثُو الْمالَ حَثْواً وَ لا يَعُدُّهُ عَدّاً» «٢» زمين، جگرگوشه‌هاى خود را براى آن حضرت، ظاهرمى‌سازد وثروت چنان فزونى يابدكه قابل شمارش نباشد.
جگرگوشه‌هاى زمين كنايه از گنج‌هاى نهفته و معادن ناسفته است و امام على (ع) نيز در خطبه‌اى به آن اشاره مى‌كند: