انديشههاى اسلامى در بستر تاريخ
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

انديشههاى اسلامى در بستر تاريخ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٦٥

هنگامى كه امام در حومه پاريس به سر مى‌بردند و در ايران نفت كمياب شد و مردم از نظر گرم كردن خانه‌هاى خود در فشار بودند، امام فرمود: من براى همدردى با ملّت ايران اتاق خود را سرد نگاه مى‌دارم. «١» ٤- ساده‌زيستى‌ ساده‌زيستى و زهد و پرهيز از زرق و برق و تجمّلات و جلوه‌هاى دنيوى از بارزترين ويژگى‌هاى پيشواى دينى است. شايد بتوان گفت يكى از عوامل مهمّ جذب مردم به دين مقدّس اسلام، بى‌پيرايگى رسول خدا (ص) و رويگردانى وى از دنيا بوده است. امير مؤمنان (ع) در وصف وى مى‌فرمايد:
روى زمين مى‌نشست و به دست خود پاى‌افزار خويش و جامه‌اش را وصله مى‌زد و بر خرِ بى‌پالان سوار مى‌شد و ديگرى را بر ترك خود سوار مى‌كرد. پرده‌اى بر در خانه او آويخته بود كه تصويرهايى داشت. يكى از زنان خويش را گفت: اين پرده را از من پنهان كن كه هرگاه بدان مى‌نگرم، دنيا و زيورهاى آن را به ياد مى‌آورم. «٢» چنين زيست كه توانست جهانى را دگرگون كند و قلب‌ها را به تسخير خود درآورد و پيامش به جان‌هاى انسان‌هاى شيفته بنشيند و دل‌هاى سخت و بى‌عاطفه را نرم و لطيف سازد.
معصومان (ع) نيز زندگى فوق‌العاده ساده‌اى داشتند و تاريخ پر است از رويدادهاى مؤيّد اين مطلب. امير مؤمنان (ع) گهگاه در نامه‌ها و خطبه‌هاى خويش به زندگى ساده خود اشاره كرده، مى‌فرمايد:
«وَاللَّهِ لَقَدْ رَقَعْتُ مِدْرَعَتى‌ هذِهِ حَتَّى اسْتَحْيَيْتُ مِنْ راقِعِها وَ لَقَدْ قالَ لى‌ قائِلٌ الا تَنْبِذُها عَنْكَ؟ فَقُلْتُ: اغْرُبْ عَنّى‌ فَعِنْدَ الصَّباحِ يَحْمَدُ الْقَوْمُ السُّرى‌ «٣».»