اطاعت از خدا و رسول، دورى از درگيرى و اختلاف، پايدارى بر وظايف رزم و پرهيز از فخرفروشى، ريا و بغى. «١» نكته‌ها و پيامها:
١. وجوب استقامت مؤمنان در برابر دشمن: واژه «لقاء»- مستفاد از «لقيتم»- بيشتر در معناى برخورد نظامى و جنگ به كار مى‌رود. «فئه» به معناى جماعت و گروه جنگجويان و مراد از آن در اينجا، كافران حربى يا باغيان است. «٢» «ثبات» نيز مقابل زوال و در اينجا مقابل فرار از برابر دشمن است. ثبات اعم از صبر است كه در آيه بعد بدان اشاره مى‌شود. عبارت «فاثبتوا» امر به مطلق استقامت در برابر دشمن و فرار نكردن از مقابل اوست. «٣» وجوب استقامت در اين آيه منافاتى با آيه ١٦ سوره انفال- كه عقب‌نشينى از برابر دشمن را به منظور نبردى مجدد [: متحرفاً لقتال‌] و يا پيوستن به همرزمان [: متحيّزاً الى فئة] جايز مى‌داند- ندارد؛ زيراگاه استقامت در جنگ، تنها با اين دو شيوه عقب‌نشينى حاصل مى‌شود. «٤»