و باليدن بر مردم قرار داد، در آن طغيان كرده است. «١» خداوند در اين آيه مجاهدان را از اينكه مانند مشركان از قدرت سرمست شوند و در آن طغيان كنند، منع مى‌كند. از اين رو، مجاهدان راه خدا بايد قدرت خود را نعمتى الهى بدانند و خداوند را براى آن شكر و سپاس گويند.
٢. لزوم پرهيز مجاهدان از ريا و خودنمايى به هنگام خروج براى جهاد: «رئاء» به معناى ظاهر كردن زيبايى براى ديده شدن همراه با پنهان كردن زشتى است «٢» تا مردم آن را بنگرند و از آن تمجيد كنند و آن را بپسندند. خداوند متعال در اين آيه، مجاهدان را از اينكه مانند مشركان در جنگ بدر، براى خودنمايى و تمجيد و ستوده شدن از سوى مردم به دليل داشتن ثروت، قدرت و شجاعت، عازم جنگ شوند، نهى مى‌كند. «٣» از آنجايى كه مقابل ريا، اخلاص است، بر اساس مفاد اين آيه، مجاهدان بايد در جهاد در راه خدا اخلاص بورزند و خروج آنان براى جنگ از سَرِ اخلاص باشد.
٣. جلوگيرى از گسترش اسلام، هدف مشركان در به راه انداختن جنگ بدر: هدف مشركان در برافروختن جنگ بدر اين بود كه با وادار كردن مردم به دشمنى با پيامبر (ص) و