نازل شده است. خداوند در اين آيه مسلمانان حاضر در جنگ بدر را از آن رو سرزنش مى‌كند كه تعدادى از مشركان را اسير كردند و از پيامبر (ص) خواستند كه فرمان قتل آنها را ندهد و در عوض از آنها خون‌بها بگيرد تا از نظر مالى بر دشمن برترى يابند و امور خود را اصلاح كنند. «١» نكته‌ها و پيامها:
١. ممنوعيت گرفتن اسير پيش از تسلط كامل بر دشمن: «أسرى» جمع اسير و «اثخان» به معناى قوت و شدّت است. از اين رو، عبارت «حتّى يثخن فى الارض» به معناى قوت يافتن و غلبه بر دشمن است. برخى اين عبارت را به زياد كشتن افراد دشمن معنا كرده‌اند. «٢» اين آيه مسلمانان را متوجه يك نكته حساس جنگى مى‌كند و آن اينكه هيچ‌گاه پيش از شكست كامل دشمن نبايد به فكر گرفتن اسير باشند؛ زيرا مشغول شدن به گرفتن اسير و انتقال آنان به يك محل مناسب، جنگجويان را از اصل هدف جنگ باز مى‌دارد و چه بسا به دشمن زخم خورده امكان مى‌دهد كه حمله‌هاى خود را تشديد كند و جنگجويان را در هم بكوبد. «٣»