سيرى در آيات جهاد

سيرى در آيات جهاد - تقی زاده اکبری، علی - الصفحة ٢٧

فلسفه جهاد فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللّهِ وَقَتَلَ دَاوُدُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلكِنَّ اللّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ (بقره/ ٢٥١)
ترجمه: پس آنان را به اذن خدا شكست دادند و داوود، جالوت را كشت، و خداوند به او پادشاهى و حكمت ارزانى داشت، و از آنچه مى‌خواست به او آموخت. و اگر خداوند برخى از مردم را به وسيله برخى ديگر دفع نمى‌كرد، قطعاً زمين تباه مى‌گرديد، ولى خداوند نسبت به جهانيان تفضّل دارد.
واژگان:
هزموهم: شكست دادند آنان را لولا: اگر نبود آتاه: به او ارزانى داشت فسدت: تباه مى‌شد مُلك: پادشاهى ذوفضل: داراى فضل‌ عَلَّمه: به او آموخت عالمين: جهانيان‌