جهاد در امتهاى پيشين‌ وَكَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُوا لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَ مَا ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكَانُوا وَاللّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ (آل عمران/ ١٤٦)
ترجمه: و چه بسيار پيامبرانى كه همراه آنها مردان الهى فراوانى كارزار كردند؛ و در برابر آنچه در راه خدا بديشان رسيد، سستى نورزيدند و ناتوان نشدند؛ و تسليم [دشمن‌] نگرديدند و خداوند، شكيبايان را دوست دارد.
واژگان:
كَأَيِّن: چه بسيار ما ضَعُفوا: ناتوان نشدند قَاتَلَ: جنگ كرد ما استكانوا: تسليم نشدند رِبيّون: مردان الهى يُحبّ: دوست مى‌دارد ما وهنوا: سستى نورزيدند صابرين: شكيبايان‌ لِما أصابَهم: در برابر آنچه به آنان رسيد