نكته‌ها و پيامها:
١. لزوم اقتدا به مجاهدان امتهاى گذشته: خداوند متعال از ياران پيامبر (ص) مى‌خواهد كه به هنگام رويارويى با دشمن، به جاى گفتن سخنانى از روى ضعف كه دشمن در آنان طمع كند، سخنانى بگويند كه «ربيّون» گفتند «١» و آن، دعا و تضرع به پيشگاه خداوند، طلب عفو، ثبات قدم و پيروزى بر كافران است.
٢. تقدم توبه و استغفار بر طلب پيروزى از خداوند: از اينكه «ربيّون» ابتدا از خداوند مى‌خواهند كه گناهان آنان را ببخشايد و آنگاه استوارى گامها و پيروزى بر كافران را طلب مى‌كنند، معلوم مى‌شود كه توبه و استغفار مقدم بر طلب پيروزى است.
٣. نقش سازنده دعا در ميدان نبرد: بى‌گمان، دعا و توجه به خداوند متعال از جمله عواملى است كه توان، اراده و استوارى مجاهدان را براى تحمل سختيهاى ميدان نبرد افزايش مى‌دهد.
از همين روست كه عالمان اخلاق معترف‌اند كه در جنگ، مؤمنان از غير مؤمنان استوارترند. «٢» خداوند متعال، در اين آيه‌