دشمنان انجام شد. «١» اگر اين آيه مستقل باشد، خداوند در مقام منت نهادن بر مؤمنان است كه آن پيروزى شگفت‌آور را با امداد فرشتگان ارزانى‌شان كرد. «٢» ٢. پيروزى مسلمانان در جنگ بدر به رغم توان فيزيكى كمتر: جمله «وانتم اذلّة» حال براى جمله ماقبل است و مراد از آن، داشتن عِدّه و عُدّه كمتر نسبت به دشمن و نداشتن تاب مقاومت در مقابل دشمن است. «٣» مسلمانان در جنگ بدر، ٣١٣ نفر [با تجهيزات كم‌] و مشركان حدود ١٠٠٠ نفر [با تجهيزات انبوه‌] بودند. «٤» با اين حال، خداوند آنان را بر دشمنان پيروز كرد.
٣. توكل به خداوند، عامل جلب نصرت الهى در جنگ بدر: خداوند متعال در پايان آيه قبل پيكارگران جنگ احد را به توكل بر خود فراخواند. جمله «ولقد نصركم اللَّه ببدر» مى‌تواند نمونه‌اى از اين حقيقت باشد؛ بدين معنا كه عامل نصرت شما در جنگ بدر توكل شما بر خداوند متعال بود. «٥» ٤. تقواپيشگى، موجب برخوردارى مجاهدان از نصرت الهى: تفريع جمله «فاتقوا اللَّه» بر بيان نصرت الهى در جنگ‌