سوم را به پيشانى جالوت زد كه در سرش فرو نشست و او را از پاى درآورد.» «١» اين روايت بيانگر نقش داوود جوان- كه بعدها به زمامدارى و پيامبرى رسيد- در جنگ و شكست دشمن است.
٣. نقش هجوم به فرماندهى دشمن در حصول پيروزى: اگر «واو» در جمله «و قتل داود جالوت» حاليه باشد و از اين مورد (كشته شدن جالوت به دست داوود با آن كيفيت خاص) الغاى خصوصيت شود «٢»، مى‌توان از آيه اين استفاده را كرد كه براى پيروز شدن بر دشمن، بايد فرماندهى دشمن را مورد هجوم قرار داد. «٣» ٤. دفاع، اصلى فطرى: دفاع در برابر هجوم، امرى فطرى است و ريشه در سرشت آدمى دارد. اگر در فطرت آدمى چنين اصل مسلّمى نبود، دفاع از او سر نمى‌زد. «٤» ٥. جلوگيرى از فساد و تباهى، فلسفه جهاد و دفاع: مراد از فساد زمين، فساد جامعه انسانى است. سعادت جامعه انسانى در گرو اجتماع و همكارى آحاد آن جامعه با يكديگر است. اگر فردى كارى را انجام دهد كه با منافع ديگران منافات داشته باشد و آنها حق دفاع از منافع خود را نداشته باشند، وحدت جامعه‌