بيست نفر مؤمن بر دويست كافر غلبه كنند. مؤمنان از آن رو اين گونه بر كافران غلبه مى‌كنند كه اقدامشان ناشى از ايمان به خداست كه هيچ نيرويى معادل آن نيست. ايمان نيز مبتنى بر فهم و بصيرت صحيح است كه صاحبش را به هر صفت پسنديده‌اى مانند شجاعت، شهامت، جرأت، استقامت، آرامش، اعتماد به خداوند و يقين به احدى الحسنيين متّصف مى‌سازد. به سخن ديگر، فهم و بصيرت مؤمنان كه علم و ايمان را در بر دارد، عامل پيروزى آنان در برابر كافران است. «١» الآنَ خَفَّفَ اللّهُ عَنكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفاً فَإِن يَكُن مِنكُم مِائَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَينِ وَإِن يَكُن مِنكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللّهِ وَاللّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ‌ (انفال/ ٦٦)
ترجمه: اكنون خدا بر شما تخفيف داده و معلوم داشت كه در شما ضعفى هست. پس اگر از [ميان‌] شما يكصد تن شكيبا باشند، بر دويست تن پيروز گردند، و اگر از شما هزار تن [شكيبا] باشند، به توفيق الهى بر دو هزار تن غلبه كنند، و خدا با شكيبايان است.