٢. استقامت در برابر دشمن، لازمه ايمان واقعى به خداوند: در اين آيه، مؤمنان مورد خطاب قرار گرفته‌اند و اين نشان مى‌دهد كه لازمه ايمان، ثبات قدم است؛ «١» بدين معنا كه از نشانه‌هاى بارز ايمان، ثبات قدم در همه زمينه‌ها به ويژه در پيكار با دشمنان حق است. «٢» ٣. لزوم ياد كردن مداوم خدا به هنگام رويارويى و جنگ با دشمن: «اذكروا اللَّه» عطف بر «فاثبتوا» است كه در حقيقت، جواب شرط «اذا لقيتم» خواهد بود. بنابراين، مقصود، زياد ياد كردن خدا به هنگام نبرد با دشمن است. «٣» ٤. فلسفه لزوم مداومت ياد خدا در ميدان جنگ: دليل اينكه خداوند واژه «ذكر» را به «كثير» مقيّد نموده، اين است كه هر گاه براى مجاهدان صحنه‌هايى- كه آنان را به دوستى زندگى زودگذر دنيا و برخوردارى از زخارف و زيبايى‌هاى ظاهرى و فريبنده آن سوق مى‌دهد- و نيز وسوسه‌هاى نفسانى- كه به وسيله شيطان القا مى‌شود- نمايان شد و رخ داد، با مداومت بر ياد خدا، روح تقوا را هر لحظه در دلهاى خود تجديد كنند. «٤»