٣. حيات برزخى شهيدان راه خدا: منظور از زنده بودن شهيدان پس از شهادت اين نيست كه نام شهيد زنده مى‌ماند و با گذشت زمان كهنه نمى‌شود؛ زيرا اين يك حيات خيالى بيش نيست و تنها با منطق مادى‌مسلكان و كسانى كه به زندگى آخرت اعتقادى ندارند، سازگار است، بلكه مراد، زندگى حقيقى است. اين معنا را آيه ١٩٦ سوره آل عمران با عبارت «عند ربهم يرزقون» تأييد مى‌كند؛ زيرا روزى خوردن لازمه يك زندگى حقيقى است نه خيالى. از اين رو، آيه در صدد بيان حيات برزخى شهيدان است. «١» ٤. شهادت، حيات حقيقى: آدمى از روى فطرت در جست‌وجوى حيات حقيقى و جاودان است و قرآن كريم نه تنها كشته شدن در راه خدا و آرمانهاى مقدّس را راه رسيدن به اين حيات معرفى مى‌كند، بلكه آن را عين حيات مى‌داند.
٥. تسلى خاطر بازماندگان شهيدان با بشارت به حيات ابدى آنان: اين آيه اولياى شهيدان را آگاه مى‌كند كه كشته شدن عزيزانشان، بيش از جدايى چند روزه نيست و آنان پس از مدتى كوتاه به آنان ملحق مى‌شوند و اين جدايى چند روزه در مقابل خرسندى خداوند متعال و درجاتى كه عزيزانشان بدانها نائل شده‌اند، غير قابل تحمّل نيست. «٢»