٤. پذيرش اسلام، از راههاى پايان جنگ: متعلق «انتهوا»، فتنه و شرك است. بنابراين، معناى آيه اين است كه اگر كافران از كفر و شرك دست برداشتند و مانند شما ايمان آوردند، ديگر با آنان نجنگيد. جمله «فلا عدوان الّا على الظالمين» سبب است كه جاى مسبب يعنى «فلا تقاتلوهم» نشسته است. «١» (بدين معنا كه اگر آنان اسلام بياورند، ديگر ستمكار نيستند و چون جنگ، تنها با ستمكاران واجب است، با اينان نجنگيد). مراد از «عدوان» آغازگرى جنگ است. «٢» ٥. جنگ در اسلام، تنها، بر ضد ستمگران: اگر مراد از «عدوان» جنگ باشد، از حصر در آيه استفاده مى‌شود كه جنگ در اسلام، تنها بر ضد ستمگران و براى دفع ستم است، و مسلمانان تنها، بايد در برابر ستمكاران صف‌آرايى كنند.
وَ مَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَنَا مِن لَدُنْكَ وَلِيّاً وَاجْعَلْ لَنَا مِن لَدُنكَ نَصِيراً (نساء/ ٧٥)