توضيح: اين آيه و چند آيه پيش از آن به ماجراى نبرد طالوت، نخستين پادشاه بنى‌اسرائيل، با جالوت اشاره دارد. در اين نبرد سپاه اندك ولى مصمم طالوت به اذن الهى بر سپاه انبوه جالوت پيروز شد و جالوت به دست داوود نوجوان كشته شد.
نكته‌ها و پيامها:
١. شكست كافران و پيروزى مؤمنان، منوط به اذن الهى: واژه «باذن اللَّه» متعلق به «هزموهم» و قيد هر دو معنايى است كه در آن نهفته است. بنابراين، معناى آيه اين است كه هم شكست جالوتيان و هم پيروزى طالوتيان با اذن خداوند متعال تحقق يافت «١» و اگر اذن، يارى و توفيق الهى نبود، قطعاً اين مهم حاصل نمى‌شد. «٢» ٢. حضور و نقش جوانان در جنگ: على بن ابراهيم قمى از امام صادق (ع) روايت كرده است: «خداوند متعال به پيامبر بنى‌اسرائيل وحى كرد كه جالوت را كسى از پاى درمى‌آورد كه زره حضرت موسى (ع) بر اندام او مناسب باشد. زره، تنها، بر اندام داوود كه جوانى شجاع و نيرومند بود، مناسب آمد. داوود در روز نبرد با فلاخنى كه در دست داشت، در برابر جالوت و لشكرش قرار گرفت. وى دو سنگ به طرف راست و چپ لشكر جالوت انداخت كه سپاهيان او را وادار به فرار كرد. آنگاه سنگ‌