نداشته باشد و براى كسب توان لازم به گروهى از همرزمان خود بپيوندد تا به همراه آنان با دشمن بجنگد. «١» مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَكُونَ لَهُ أَسْرَى‌ حَتَّى‌ يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللّهُ يُرِيدُ الآخِرَةَ وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (انفال/ ٦٧)
ترجمه: هيچ پيامبرى حق ندارد اسيرانى [از دشمن‌] بگيرد تا كاملًا بر آنها پيروز گردد [و جاى پاى خود را در زمين محكم كند] شما متاع ناپايدار دنيا را مى‌خواهيد [و مايليد اسيران بيشترى بگيريد و در برابر گرفتن فديه آزاد كنيد] ولى خداوند سراى ديگر را [براى شما] مى‌خواهد و خداوند قادر و حكيم است.
واژگان:
أسرى‌: اسيران تريدون: مى‌خواهيد يُثخن: پيروز و مسلط شود عَرَض الدنيا: متاع ناپايدار دنيا توضيح: به اتفاق همه مفسران، اين آيه پس از جنگ بدر