مَا تُحِبُّونَ مِنكُم مَن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَ مِنكُم مَن يُرِيدُ الآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَ لَقَدْ عَفَا عَنكُمْ وَاللّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ (آل عمران/ ١٥٢)
ترجمه: و [در نبرد احد] قطعاً خدا وعده خود را با شما راست گردانيد؛ آنگاه كه به فرمان او، آنان را مى‌كشتيد؛ تا آنكه سست شديد و در كار [جنگ و بر سر تقسيم غنايم‌] با يكديگر به نزاع پرداختيد؛ و پس از آنكه آنچه را دوست داشتيد [يعنى غنايم را] به شما نشان داد، نافرمانى نموديد. برخى از شما دنيا را و برخى از شما آخرت را مى‌خواهد. سپس براى آنكه شما را بيازمايد، از [تعقيب‌] آنان منصرفتان كرد و از شما درگذشت، و خدا نسبت به مؤمنان، با تفضّل است.
واژگان:
صَدَق: راست گفت اراكم: به شما نشان داد تحسّونّهم: آنان را مى‌كشتيد يريد: مى‌خواهد فشلتم: سست شديد صرفكم: منصرفتان كرد تنازعتم: با هم نزاع كرديد لِيبتليكم: تا شما را بيازمايد عصيتم: نافرمانى كرديد عفاعنكم: از شما درگذشت‌