ندارد. بناى اسلامى با توجه به نيازهاى دنياى جديد و مسايلى كه در دنيا مطرح است تركيب اين مسائل مى‌شود. طراحى يك نظام ... در سال ١٣٤٧، امام در نجف- مركز فقاهت- فكر «ولايت فقيه» را با اتكا به مايه‌هاى محكم فقهى از آب در آورد. البته ولايت فقيه جزء مسلمات فقه شيعه است ... كارى كه امام كرد، اين بود كه توانست، اين فكر را با توجه به آفاق جديد و عظيمى كه دنياى امروز و سياست‌هاى امروز و مكتب‌هاى امروز دارند مدون كند و آن را ريشه دار و مستحكم و مستدل و با كيفيت سازد، به شكلى در بياورد كه براى هر انسان صاحب نظرى كه با مسائل سياسى روز و مكاتب سياسى روز هم آشناست قابل فهم و قابل قبول باشد. «١» تشكيل حكومت اسلامى از نظر امام خمينى (ره) يك امر واجب بود؛ چرا كه دين از سياست جدا نيست و داراى احكام و اهدافى است كه نياز به مجرى دارد. «٢» حضرت امام، اختيارات وسيعى را براى حكومت قائل بود. به طورى كه بعضى بد خواهان و مغرضان آن را به حكومت استبدادى و سلطنتى تشبيه كردند ولى اين برداشت صحيحى نمى‌باشد؛ چرا كه امام، حكومت اسلامى را، حكومت قانون مى‌دانست و معتقد بود كسى كه بر مسند حكومت اسلامى تكيه مى‌زند، علاوه بر رعايت قوانين اسلامى و شايستگى اخلاقى، مى‌بايست به آداب اسلامى پاى بند بوده و مصالح اسلام و مسلمانان را رعايت كند و به همين جهت، ولايت فقيه به عنوان يك اصل در قانون اساسى قرار گرفت و ويژگى‌هاى ولى فقيه، شرايط