تصميماتى اخذ مى‌كرد كه براى برخى غير منتظره بود. ولى گذشتِ زمان ثابت مى‌كرد كه آن تصميمات صحيح و به موقع بوده است. پرواز امام از فرانسه به تهران با وجود مخالفت همه بزرگان، لغو حكومت نظامى در ٢١ بهمن ٥٧، عزل قائم مقام رهبرى با وجود مخالفت رؤساى سه قوّه و نمايندگان مجلس، پذيرش ناگهانى قطعنامه ٥٩٨، پيام به گورباچف و پيش‌بينى سقوط كمونيسم و موارد ديگر همگى نشان دهنده زمان شناسى آن امام ژرف انديش بود.
اگر تصميمات فوق در آن زمان خاص گرفته نمى‌شد، معلوم نبود امروزه، نظامى به نام جمهورى اسلامى وجود خارجى داشت. به هر حال، آن بزرگوار توطئه‌ها و حيله‌هاى دشمن داخلى و خارجى را در هر لباسى مى‌شناخت و به مقتضاى زمان با آنها برخورد مى‌كرد.
مقام معظم رهبرى راجع به زمان پذيرش قطعنامه ٥٩٨ از سوى امام مى‌فرمايد:
قبول قطعنامه ٥٩٨ از سوى جمهورى اسلامى و رهبر عظيم الشأن فقيد آن، توطئه وسيع دشمن را بار ديگر با هدايت الهى به خود او برگرداند امام خمينى(ره) از ديدگاه مقام معظم رهبرى ٩٧ د) اسلام ناب محمدى ص : ٩٥ و دشمن را كه تحت شعار صلح طلبى، به هر جنايتى دست مى‌زد، خلع شعار كرد. شايد مشيّت الهى بر اين بود كه با قبول قطعنامه، حقانيّت جمهورى اسلامى بيش از پيش در جهان آشكار شود و ملت ايران به هدف‌هاى اساسى خود درسطح بين المللى نزديك‌تر گردد. «١»