نماز از نظر امام، اهميت ويژه‌اى داشت. جان او از نماز نيرو مى‌گرفت، رازهاى نهفته نماز را با ديد ملكوتى خويش مى‌ديد و آنها را در كتاب‌هاى «سرّالصلوة» و «آداب الصلوة» با نثرى بديع، به يادگار گذاشت.
مقام معظم رهبرى درباره ارتباط آن عبد صالح خداوند مى‌فرمايد:
او اهل خلوت، اهل عبادت، اهل گريه نيمه شب، اهل دعا، تضرع، ارتباط با خدا، شعر و معنويت و عرفان و ذوق و حال بود. «١» ماه رمضان، ماه ضيافت الهى براى امام ارزش خاصى داشت. ايشان از آن مردان الهى بود كه با برنامه‌اى حساب شده و با معرفت تمام به معدن عظمت الهى دست يافته بود. حضرت آيت اللَّه خامنه‌اى در ديدار با سپاهيان متذكر مى‌گرديد كه امام در ماه رمضان نورانى‌تر مى‌شد. ايشان مى‌فرمايد:
اين نكته را گفته‌ام كه وقتى ماه رمضان مى‌شد، امام ملاقات‌هاى عمومى را تعطيل مى‌كردند تا يك خورده با خودشان باشند. بعد از ماه رمضان، روز عيد فطر كه انسان به ديدن امام مى‌رفت. امام به طور آشكار نورانى‌تر شده بود. چشم انسان تلألؤ معنويت و صفا و نورانيت را در اين مرد مى‌ديد. «٢» آن حضرت همواره در اول وقت به نماز مى‌ايستاد و هيچ امرى مانع از اين عمل امام نمى‌شد؛ حتى موقعى كه فرزند بزرگش كه به شهادت خود امام «اميد آينده اسلام بود» شهيد شد. هنگام اذان ظهر برخاست و خطاب به علماى مجلس فرمود كه من به مسجد مى‌روم؛ يا وقتى خبرهاى‌