نتوانسته بود از آن حادثه چنين استفاده‌اى بكند. «١» انقلاب اسلامى ايران، يك معجزه بود كه به دست امام اتفاق افتاد.
راهى كه امام طى كرد تا نهضت را به پيروزى رساند، راهى نبود كه رهبران نهضت‌هاى اسلامى قبل از ايشان رفته بودند. ولى بى‌شك از تجربه آنها استفاده كرده بود. از جمله تفاوت‌هايى كه بين نهضت امام و نهضت‌هاى قبلى وجود داشت اين بود كه قيام امام براى خدا بود؛ همان گونه كه در دفتر يادبود مرحوم وزيرى در سال ١٣٢٣ مرقوم نمودند. نهضت‌هاى قبلى امتياز اسلامى بودن را به طور كامل نداشتند. براى مثال، نهضت ملى شدن نفت اسلامى نبود يا هدف نهضت مشروطيت، مبارزه با استبداد بود.
تفاوت ديگر نهضت امام خمينى با ساير نهضت‌ها، هوشيارى، تيز فهمى، غيرت دينى، آشنايى با ريزه كارى‌هاى دشمن و استفاده از احساسات پاك مردم توسط رهبر انقلاب براى هدف‌هاى متعالى بود كه رهبران قبلى نهضت اين ويژگى‌ها را به صورت كامل و جامع نداشتند.
تفاوت ديگر نهضت امام با نهضت‌هاى قبلى، مردمى بودن نهضت بود. امام به مردم ايمان داشت و مردم نيز در همه سختى‌ها و مشكلات، وفادارى خود را به رهبرى ثابت كردند. در حالى كه هيچ كدام از قيام‌ها و نهضت‌هاى قبلى به اين صورت مردمى نبودند. در يك كلام مى‌توان گفت كه اسلام، رهبرى و مردم باعث به وجود آمدن انقلاب اسلامى و پيروزى آن شد و اين سه ويژگى در قيام‌هاى قبلى به طور هم زمان موجود نبود و لذا پيروز نشدند.