افراد و گروه‌ها به حدى تند و داغ است كه اگر رهبرى در اين برهه به داد انقلاب نرسد، موجب انحراف انقلاب و حتى نابودى آن مى‌گردد.
نفوذ فرصت طلب‌ها به داخل نهضت‌ها براى ضربه زدن، داراى ريشه تاريخى است كه به تعدادى از مهم‌ترين آنها اشاره مى‌گردد. پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله پاى فرصت طلب‌ها به درون نهضت باز شد. طولى نكشيد كه افراد فرصت طلب به جاى شخصيت‌هاى مؤمن نشستند و در عوض ابوذرها به تبعيدگاه‌ها فرستاده شدند. در نهضت مشروطه نيز همين افراد فرصت طلب كه زير پرچم استبداد مى‌جنگيدند و طناب به گردن مشروطه خواهان مى‌انداختند، به حكومت رسيدند و شيخ فضل اللَّه نورى را شهيد كردند. نفوذ فرصت طلبان به درون نهضت ملى شدن نفت نيز باعث شد خون شهداى ٣٠ تير و زحمات طاقت فرساى مردم ايران به راحتى از بين برود. «١» شناخت امام خمينى از جريان‌هاى منحرف و فرصت طلب باعث شد كه آن حضرت از همان ابتدا از رخنه و نفوذ فرصت طلب‌ها به داخل نهضت و انقلاب جلوگيرى كند و نگذارد انقلاب به دست آنها بيفتد. ولى با اين حال بايد اعتراف كرد كه آنها توانستند بعضى از پست‌هاى حساس كشور از جمله رياست جمهورى را اشغال كنند و ضربات جبران ناپذيرى مثل حادثه هفتم تير و هشتم شهريور سال ١٣٦٠ را بر پيكر انقلاب، وارد آورند.
از جمله جريان‌هاى انحرافى كه در نهضت امام خمينى و انقلاب اسلامى وارد ميدان شدند و به صورت مرموز و پنهانى و سپس آشكار رو در روى انقلاب ايستادند، مى‌توان به منافقين، ملى گراها، نهضت آزادى، متحجران، باند مهدى هاشمى و حزب توده اشاره كرد. امام خمينى با بصيرت فوق العاده خود ماهيت اين جريانات منحرف را براى مردم بيان‌