دشمن و قلم‌هاى مسموم آنان برود و ... امام همه اين كارها را كرد و پيروز و سر افراز از ميدان بيرون آمد.
غبار غمى كه طى قرن‌ها بر چهره اسلام نشسته بود، توسط امام در مدت كوتاهى پاك شد. امام سياست را به دين برگرداند. بحث امر به معروف و نهى از منكر را در جامعه زنده كرد، قدرت مراجع را كشف و بيان كرد، در حالى كه اين جايگاه به شدّت آسيب ديده بود. از مفهوم‌هايى مثل تقيه و انتظار، تعاريف جديدى ارائه كرد و راه را بر قاعدين بى‌درد بست. قدرت مردم را شناخت و روى همين مردم كوچه و بازار حساب ويژه باز كرد و ده‌ها و صدها عمل ديگر انجام داد كه هرگز امام خمينى(ره) از ديدگاه مقام معظم رهبرى ٤٧ الف) قاطعيت و سازش ناپذيرى ص : ٤١ سابقه نداشت. مقام معظم رهبرى درباره نو انديشى امام در سال‌هاى ابتداى انقلاب چنين مى‌فرمايد:
امام در آن مقطع، دو مسئوليت بر عهده گرفت، يكى تفهيم اين موضوع كه اسلام در خطر است و بايد بگوييم كه تفهيم اين معنا به آقايان بزرگى كه فقيه و عالم و بزرگوار بودند، ليكن شمّ سياسى نداشتند و از مسائل سياسى بى‌اطلاع بودند واقعاً مشكل بزرگى بود.
دوّم، تفهيم اين كه قدرت مقابله دارند. چون مشكل ديگر مراجع اين بود كه ميزان قدرت خودشان را نمى‌دانستند، شايد بتوانم بگويم كه مرحوم آيت اللَّه بروجردى قدرت خود را كشف نكرد و نمى‌دانست اگر اشاره‌اى بكند مردم چه خواهند كرد، يكى از هنرهاى زيبا و بزرگ امام، كشف روحانيت و مرجعيت بود. «١» زمانى كه بسيارى، اين حركت را بى‌عاقبت و كور مى‌دانستند و معتقد