بشرى امام، به پيروزى رسيد و ادامه يافت ... آن توفيق‌ها از جاى ديگر نشأت مى‌گرفت كه در درجه اول، از اخلاص او ناشى مى‌شد.
[امام‌] مخلص خدا بود و كار را فقط براى او- ولا غير انجام مى‌داد.
لذا اگر همه دنيا هم در مقابل او قرار مى‌گرفتند و از او چيزى مى‌خواستند كه مورد رضاى خدا نبود، انجام نمى‌داد. «١» مقام معظم رهبرى به عنوان جانشين و شاگرد امام معتقد است، آنچه ما را از آن بدبختى‌هاى گذشته به شوكت و جلال كنونى رسانده است، همان اخلاص امام بود و اگر بخواهيم باز هم پيروز و سربلند باشيم، بايد همين راه را كه رمز پيروزى بوده است، ادامه دهيم؛ لذا ايشان به همه تأكيد مى‌كند كه اگر توفيق مى‌خواهيد، فقط يك راه دارد و آن اخلاص است. ايشان در اين رابطه مى‌فرمايد:
اخلاص امام قدس سره و رابطه او با خدا و نيز اخلاص مردم، تا كنون ما را به اين جا رسانده است. بعد از اين هم بايد همين گونه باشد. اگر هدف‌ها و راه ما، هدف‌ها و راه امام است؛ وسايل ما هم بايد وسايل امام باشد. وسيله امام، كمك گرفتن از خدا بود. بياييد از خدا كمك بگيريم، اين كار با زبان تنها ميسر نيست؛ بلكه با خلوص و اخلاص عملى و ترك گناه و تقويت رابطه بين خود و خدا كه در قلب انسان جاى مى‌گيرد عملى است. اين درس هميشگى امام براى ماست. «٢»