هاشمى بود. اين گروه منحرف، آدم‌كش با سوء استفاده از موقعيت قائم مقام رهبرى، دست به كارهاى خطرناك آدم‌كشى و تفرقه و ... مى‌زدند و باور نمى‌كردند كسى بتواند در مقابل آنان بايستد. حضرت امام تشخيص داد بايد خود وارد عمل شود. لذا ضمن تأكيد فراوان در ريز مسائل با فرستادن نامه‌هايى به وزير وقت اطلاعات و آقاى منتظرى در خواست اجراى عدالت را نمود و سر انجام پس از تلاش‌ها و پيگيرى‌هاى فراوان مهدى هاشمى اعدام گرديد. اين باند مخوف به حدّى در آقاى منتظرى تأثير داشتند كه او با اين همه جنايت كه آنها مرتكب شده بودند باز از آنها دفاع مى‌كرد تا اين كه امام او را نيز لايق رهبرى ندانسته و از قائم مقام رهبرى خلع كرد و فتنه‌اى را كه مى‌رفت انقلاب را به نابودى بكشاند، خنثى نمود.
پيام حضرت امام خطاب به آقاى منتظرى درباره جنايات مهدى هاشمى نشان مى‌دهد كه غير از ايشان كسى قادر نبود چشم اين فتنه را در بياورد. در قسمتى از اين پيام بسيار مهم آمده بود:
ايشان [سيد مهدى هاشمى‌] متهم به جنايات بسيار از قبيل قتل، مباشرةً يا تسبيباً و امثال آن مى‌باشند ... آن چه مسلّم است رسيدگى به وضعيت و مواد اتهام او است. رسيدگى به خانه تيمى و انباشتن اسلحه آن هم با پول ملت به اسم كمك به سازمان‌هاى به اصطلاح آزاديبخش. اصولًا يك همچو اعمالى بدون دخالت دولت جرم است و بايد ايشان كه صلاحيت اين امر را- ولو واقعاً براى اين سازمان‌ها باشد- ندارد و دخالت در حكومت است جواب بدهد. «١»