خوارى و به دست آوردن سلطه جهانى، عقب نگه داشتن مستضعفان از رشد واقعى، و غارت ذخاير اقتصادى و فرهنگى كشورهاى مستضعف دانست. «١» تهاجم مستكبران به كشورهاى مستضعف به دو شيوه صورت مى‌پذيرد:
يكى تجاوز مستقيم كه از طريق حمله نظامى، ترور شخصيت‌هاى انقلابى و تحريم اقتصادى است و ديگرى تجاوز غير مستقيم كه از طريق تهاجم فرهنگى و سياسى است. دشمن در بخش تهاجم فرهنگى، انديشه‌هاى ديگران را تحقير و بر ضد نهادهاى اصيل فرهنگى تبليغ مى‌كند و سعى مى‌نمايد، تحريف مذهبى را از طريق روحانيون در بارى پياده كند. ضمن اين كه با استفاده از نيروهاى غرب زده و طرفدار فرهنگ غرب، فرهنگ استعمارى خود را بزرگ جلوه مى‌دهد. در بخش سياسى نيز از سران خود فروخته و نفوذى استفاده مى‌كند و از طريق قطع رابطه، بايكوت و منزوى كردن سياسى سعى مى‌كند، قدرت سياسى استكبار را به رخ مردم اين كشورها بكشاند. البته مبارزه با چنين هجوم اقتصادى، سياسى و اجتماعى كار چندان آسانى نيست و به همين دليل اكثر كشورهاى جهان در مقابله با اين هجوم، سر تسليم فرود آورده‌اند. «٢» از ديدگاه دينى، در لزوم مبارزه با استكبار، هيچ ترديدى وجود ندارد.
پيامبران الهى با قدرت‌هاى مستكبر زمان خويش به مبارزه برخاستند، آيات فراوانى در قرآن كريم وجود دارد كه دستور مبارزه با ظلم را مى‌دهد. پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نيز با ظالمان و مشركان به مبارزه برخاست.
ائمه عليهم السلام هم طبق مقتضيات زمان با حاكمان جور به مبارزه برخاستند و لحظه‌اى از مبارزه با ستمگران غافل نشدند.
امام خمينى (ره) نيز طبق دستور اسلام و به پيروى از پيامبر صلى الله عليه و آله و