فرياد مى‌كشيد و ناراحت مى‌شد. بنابر اين ساده زيستى امام يك امر پسنديده درونى بود كه باعث تكامل فردى ايشان شده بود. «١» د) قانون گرايى‌ يكى از مشخصه‌هاى بارز و روشن امام، قانون گرايى بود، مشخصه‌اى كه هيچ رهبر انقلابى يا نداشته و اگر هم داشته در اين حدّ نبوده است؛ لذا هم خودشان عملى كه خلاف قانون بود، انجام نمى‌داد و نه اجازه مى‌داد به نام ايشان عملى خلاف قانون صورت پذيرد.
آن حضرت احترام به قانون را واجب مى‌دانست، هرچند آن قانون اسلامى نبود. براى مثال در فرانسه ذبح حيوان، خارج از كشتارگاه، به خاطر رعايت مسائل بهداشتى، غير قانونى است؛ لذا از گوشت گوسفندى كه بر خلاف مقررات ذبح شده بود، نخورد و فرمود:
چون تخلف از قانون حكومت شده است، از اين گوشت نمى‌خورم. «٢» در اصل ١٤٢ قانون اساسى جمهورى اسلامى، ديوان عالى كشور