او ملت ايران را از اسارت بيگانگان نجات داد و به آنان غرور و شخصيت و خود باورى بخشيد، او صلاى استقلال و آزادگى را در سراسر جهان سرداد و اميد را در دل‌هاى ملل تحت ستم جهان زنده كرد. او در عصرى كه همه دست‌هاى قدرتمند سياسى براى منزوى كردن دين و معنويت و ارزش‌هاى اخلاقى تلاش مى‌كردند، دولت و سياستى اسلامى بنيان نهاد، او جمهورى اسلامى را ده سال در ميان طوفان‌هاى سهمگين و حوادث سرنوشت ساز، قدرتمندانه اداره و حراست و هدايت كرد و به نقطه‌اى مطمئن رسانيد. «١» يكى ديگر از نو انديشى‌هاى امام راحل، پيوند حوزه و دانشگاه بود. از يك طرف دانشگاه با محيطى جوان، پر انرژى، تحصيل كرده، مرتبط با افكار و انديشه‌هاى مختلف، ميدان اصلى نبرد است كه دلسوزان كشور بدان اميد بسته‌اند و دشمنان نيز آمال پليد خويش را از آن دريچه دنبال مى‌كنند. از طرف ديگر دين مردم دست حوزه است و آنها موظف هستند از اسلام دفاع كنند، چرا كه آنها وارثان انبيا و جانشينان امامان هستند. لذا چنانچه اين دو قشر وظايف خود را خوب انجام دهند، دين و دنياى مردم سرو سامان مى‌يابد.
طى ساليان متمادى و طبق نقشه‌هاى استعمارى اين دو قشر تأثيرگذار در جامعه از همديگر جدا بودند و هر كدام راه خود را مى‌رفتند امام راحل با تيز بينى و تفكر قوى‌اى كه داشتند به خوبى تشخيص دادند كه مصلحت ابر قدرت‌ها در جدايى اين دو قشر ممتاز جامعه است تا بتوانند بيت المال مسلمين را تاراج كنند؛ و براى مقابله با اين درد وحدت اين دو قشر را