مبيّن سختى‌هايى است كه آن حضرت كشيده است. امام در آن پيام از متحجرين و قاعدين بهانه جو و فتنه گر شكايت مى‌كند كه پسرش، مصطفى، از كوزه آب نوشيده و آنها گفته‌اند نجس است، چون پدرش فلسفه مى‌گويد! ايشان متذكر مى‌گردد كه خون دلى كه پدر پيرتان از اين دست افراد خورده، بالاتر از ظلم رژيم شاه مى‌باشد. واقعيت اين است كه متحجرين با هر شيوه نو و بديعى مخالف بودند، ضمن اين كه مخالفت خود را به ميان مردم نيز مى‌آوردند و مشكل را دو چندان مى‌كردند، يا حداقل ايجاد شبهه مى‌كردند و دلايل عوام پسندى هم ارائه مى‌كردند.
مقام معظم رهبرى، يكى از نو انديشى‌هاى امام را روى آوردن روحانيون به آموزش نظامى مى‌داند و چنين مى‌فرمايد:
امام واقعاً دنيا را عوض كرد، روى آوردن روحانيون به آموزش نظامى، هنر امام بود، اين قدرت خدا بود كه به دست آن بزرگوار اين كارها انجام گرفت. من يكى از دفعاتى كه سال ٥٩ از اهواز به تهران مى‌آمدم، چون لباس نظامى تنم بود، رويش قبا مى‌پوشيدم، رسم ما هم اين بود كه از راه كه مى‌رسيديم، مستقيم خدمت امام مى‌رفتيم. عصر يك روز پنج شنبه كه براى نماز جمعه به تهران آمده بودم، مستقيم خدمت ايشان رفتم و چيزى راجع به جبهه گفتم و آمدم. شايد بار اولى بود كه از جبهه خدمت ايشان مى‌رسيدم. تا اين چكمه‌ها را دم در، در بياورم ايشان از پشت شيشه همين طور به هيأت بنده كه لباس نظامى زير قبا تنم بود نگاه مى‌كردند، وقتى رسيدم، دستشان را بوسيدم. خودشان گفتند كه يك وقت بود كه اين لباس شما خلاف مروت بود و حالا بحمداللَّه وضع به اين جا رسيده‌