هست. ديگر بعد از ائمه معصومين، ما و ديگران مثل آن آدم سراغ نداريم! اگر كسى هم بگويد، به نظر من بى‌انصافى كرده است.
انسانيت بايد بفهمد كه اين گوهر در خزانه الهى وجود دارد. آن مرد اگر مى‌فهميد كه تكليف است عمل مى‌كرد. نگفت: اگر من تنها بمانم، راه حق را خواهم پيمود؟ او اين را راست مى‌گفت ... البته امام به مردم ايمان داشت و معتقد بود كه مى‌آيند؛ اما در عين حال آن دريادلى از توكل به خدا و اين كه من تكليفم را عمل مى‌كنم، مى‌خواهند بيايند، مى‌خواهند نيايند، مهمّ بود. «١» ه) دعا و توسل‌ در فرهنگ شيعه، توسل از جايگاه بالايى برخوردار است و مسلمان بايد بااستفاده از رهنمودهاى ائمه معصومين عليهم السلام با خدا ارتباط برقرار كند، وگرنه گمراهى او قطعى است.
قرآن براى راه يابى به درگاه ايزدى دستور توسل داده است:
«يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا الَيهِ الوَسيلَه» (مائده/ ٣٥)
اى مؤمنان! تقواى الهى پيش گيريد و براى نزديكى به او وسيله بيابيد.
با توجه به اين آيه، در مى‌يابيم كه براى ارتباط به خداوند محتاج وسيله هستيم و وسيله ما همان ائمه معصومين عليهم السلام هستند. امام خمينى كه با تمام وجود دلباخته اهل بيت عليهم السلام بود، طبيعى است كه هر پگاه و