الف) زنده نگه داشتن ياد امام‌ يكى از وظايف ما، در فقدان امام، زنده نگه داشتن ياد آن بزرگوار است. يعنى همان طورى كه ياد ائمه اطهار و امام حسين عليه السلام را گرامى مى‌داريم و به فرمايش‌هاى گهر بار آنان گوش فرا مى‌دهيم و به مناسبت رحلت يا شهادتشان عزادارى مى‌كنيم، بايد ياد و خاطره امام را نيز مانند ائمه گرامى داشت. شخصيت او نيز مانند پيامبران و ائمه به وجود خارجى او محدود نمى‌شد كه با رفتنش همه چيز تمام شود؛ بلكه شخصيت معنوى او به فكر و رهنمود او بود كه همچنان موجود است و جامعه مى‌تواند از آن منبع فيض بهره‌ها ببرد.
مقام معظم رهبرى بيشترين سهم را در زنده نگه داشتن ياد امام دارند.
خود آن حضرت بدون استثنا در مراسم سالگرد امام راحل سخنرانى‌هاى مبسوط درباره امام داشته است. علاوه بر آن به مناسبت‌هاى مختلف، از آن امام بزرگوار ياد كرده و با صداى رسا اعلام نموده‌است كه انصراف از خط امام، هرگز امكان ندارد و دشمنان و مستكبران و بد خواهان و منافقان بايد آرزوى چنين روزى را به گور ببرند. امام ريشه اين انقلاب است و انقلاب از ريشه‌اش جدا نمى‌شود. آن حضرت ايجاد گنبد و بارگاه و بقعه را براى امام، لازم دانسته و اعتقاد داشت ساخت بارگاه در بقاى آن فكر تأثير دارد و اين كار زنده نگه داشتن ياد امام است و همان گونه كه ساخت مسجد لازم است ساخت گنبد و بارگاه نيز براى بزرگان لازم است. در غير اين صورت بعد از مدّتى دشمن به اهدافش خواهد رسيد، همان بلايى كه‌