امام خمينى، مردم را امين نظام دانسته و اعتقاد داشت كه آنان بايد در جريان وقايع كشور قرار گيرند زيرا افكار عمومى و اجماع آراء به شرطى كه در جريان صحيح امور قرار گيرند مى‌توانند پشتيبان خوبى براى حكومت باشند و همين تقويت روحيه خود باورى باعث شد كه بزرگ‌ترين انقلاب قرن بيستم با اتكاء به مردم و بدون قدرت نظامى به پيروزى برسد.
حضرت امام تشكيل حكومت اسلامى را منوط به آراى اكثريت و ميزان را رأى مردم مى‌دانست و از همان ابتدا انتخاب مسؤولان را به عهده مردم گذاشت. براى امام كانديداى اين جناح و آن جناح، اين گروه با آن گروه فرقى نمى‌كرد. مهم آن بود كه از صندوق رأى چه بيرون مى‌آمد به همين جهت وقتى بنى صدر آراى بيشترى نسبت به بقيه كانديداهاى رياست جمهورى كسب كرد، امام رأى ملت را تنفيذ نمود چرا كه امام معتقد بود اگر مردم اشتباه كنند به محض آگاهى، جبران مى‌ امام خمينى(ره) از ديدگاه مقام معظم رهبرى ١٣٧ الف) التزام به اسلام ص : ١٣٧ كنند و تحميل اشخاص به مردم از جهت خير خواهى را نمى‌پسنديد چرا كه وجدان عمومى از فرد تحميل شده حمايت نخواهد كرد. تعريف و تمجيد امام از مردم وصف نانشدنى بود تا جايى كه در وصيت نامه سياسى- الهى خود فرمود:
«من با جرأت مدعى هستم كه ملت ايران و توده ميليونى آن در عصر حاضر بهتر از ملت حجاز در عهد رسول‌اللّه صلى الله عليه و آله و كوفه و عراق در عهد اميرالمؤمنين و حسين بن على- صلوات اللّه و سلام عليهما- مى‌باشند. «١» مقام معظم رهبرى راجع به احترام حضرت امام نسبت به مردم مى‌فرمايد:
او [امام‌] معتقد به مردم بود. حقيقتاً به آراى مردم اعتقاد داشت. به‌