جهت مراسم استقبال از ورود ايشان به ايران و مراسم تشييع پيكر پاكش پس از ده سال رهبرى بى‌نظير بود. امام خود را خادم مردم مى‌دانست و هرگز نفع شخصى خود را بر مردم ترجيح نمى‌داد. و هر جا لازم مى‌شد، از آبروى خود نيز مى‌گذشت كه نمونه آن قبول قطعنامه ٥٩٨ بود.
قانون اساسى جمهورى اسلامى كه به امضاى امام رسيده، نقش مردم را چنين بيان نموده است:
حاكميت مطلق بر جهان و انسان از آن خداست و هم او انسان را بر سرنوشت اجتماعى خويش حاكم ساخته است. هيچ كس نمى‌تواند اين حق الهى را از انسان سلب كند يا در خدمت منافع فرد يا گروهى خاص قرار دهد. «١» در اصول ديگر قانون اساسى نيز نقش مردم پر رنگ ديده مى‌شود.
چرا كه انتخاب مستقيم رئيس جمهورى، انتخاب خبرگان رهبرى، انتخاب نمايندگان مجلس شوراى اسلامى، و انتخاب نمايندگان شوراهاى ده، بخش، شهر و استان ... به عهده مردم گذاشته شده است.
مقام معظم رهبرى به عنوان شاگرد امام و كسى كه طى ده‌ها سال در خدمت آن بزرگوار بوده، معتقد است وقتى امام از مردم صحبت مى‌كرد بر مبناى احساسات نبود و مثل رهبران خيلى از كشورها ادّعاى مردم گرايى نمى‌كرد، بلكه در عمل براى مردم و منزلت و شأن آنها ارزش قائل مى‌شد. آن حضرت مى‌فرمايد:
وقتى امام بر روى عنصر مردم تكيه مى‌كرد لفّاظى نمى‌كرد، به معناى‌