مى‌كردند. به همين جهت رضا خان، عزادارى سيد مظلومان را ممنوع كرد و به آن نيز اكتفا نكرد، بلكه حوزه‌هاى علميه و روحانيون كه پرچمداران ياد و راه عاشورا بودند را به شدت مورد هجوم قرار داد تا در آينده نيز آثارى از قيام امام حسين عليه السلام باقى نماند. اين مأموريت در زمان حكومت طولانى پسرش با چاشنى فريبكارى و با استفاده از ابزار مؤثر رسانه‌هاى عمومى دنبال شد. ولى در همين دوران تاريك و خفقان زا، حضرت امام خمينى (ره) با استفاده از پيام‌هاى عاشورا، جوانان و مردم را تشجيع نمود و باوجود حمايت بى‌چون و چراى استكبار از رژيم پهلوى توانست حكومت شاه را سرنگون نمايد. «١» زنده نگه داشتن عاشورا فقط لباس سياه پوشيدن و گريه كردن و نذر و نياز نمودن بدون هدف نيست، بلكه بزرگداشت شعائرى است كه باعث حفظ ارزش‌هاى اسلامى مى‌گردد. ارزش‌هايى كه شخصيتى چون امام حسين عليه السلام حاضر مى‌گردد جانش را فداى آن كند.
عاشورا صحنه عبرت است، پنجاه سال پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله يزيد بر جامعه اسلامى مسلط مى‌شود و در چنين موقعى، تنها با فدا كارى خونين امام حسين عليه السلام، اسلام از دست رفته، زنده مى‌گردد. بعد از بيست سال از شهادت حضرت على عليه السلام در همان شهر كوفه كه مركز حكومت آن امام بود، سرهاى فرزندانش را در آن شهر گرداندند. دليل اين امر دور شدن از ذكر خدا و معنويت و گرفتار شدن در دام هواهاى نفسانى است كه در اين حال معيارهاى خدايى عوض مى‌شود، يعنى تقوا، بى‌اعتنايى به‌