امام راحل(ره) اهميت توسعه اقتصادى و فقرزدايى را گوشزد نموده،و روحانيت و مسئولان را به اهتمام به امر محرومان توصيه مى‌نمايند:«بدون شك جهانخواران به همان ميزان كه از شهادت‌طلبى و ساير ارزش‌هاى ايثارگرانۀ ملت ما واهمه دارند،از گرايش و روح اقتصاد اسلام به طرف حمايت از پابرهنگان در هراسند و مسلّم هر قدر كشور ما به طرف فقر زدايى و دفاع از محرومان حركت كند،اميد جهانخواران از ما منطقع و گرايش ملت‌هاى جهان به اسلام زيادتر مى‌شود.و روحانيت عزيز بايد به اين اصل توجه عميق داشته باشند و افتخار تاريخى و بيش از هزار ساله پناهگاهى محرومان را براى خود حفظ كنند و به ساير مسئولين و مردم توصيه نمايند كه ما نبايد گرايش و توجه بى‌شائبۀ محرومين را به انقلاب و حمايت بى‌دريغ آنان را از اسلام فراموش كنيم و بدون جواب بگذاريم.» [١]

مقام معظم رهبرى رواج ارزش‌هاى معنوى را در گرو آبادانى و توسعه اقتصادى دانسته، بسيج همگانى براى فقرزدايى و رفع محروميت را رسالت مهم همه مى‌دانند:

«...بر همگان واجب است كه سازندگى كشور را بسيار جدى بدانند و موانع را از سر راه آن بردارند.امروز آبروى اسلام در گرو آن است كه ايران اسلامى به كشورى آباد تبديل شود.كار و ابتكار در آن همه‌گير شود،زندگى مردم سر و سامان يابد.فقر و محروميت ريشه‌كن شود.توليد داخلى با نيازهاى مردم متعادل گردد.كشور در صنعت و كشاورزى به خودكفايى برسد....»

«در نظام اسلامى،رفع فقر و محروميت،در شمار هدف‌هاى طراز اول است.و پايبندى به اصول انقلاب،بدون مجاهدت در راه نجات مستضعفان و محرومان،سخنى بى‌معنى و ادعايى پوچ است.دولت و ملت،بايد سازندگى كشور را وظيفۀ انقلابى بدانند و با همكارى و با بسيج همۀ نيروها و استعدادها و مغزها،ايران را چنان آباد و پيشرفته سازند كه اميد را در دل ملت‌هاى مظلوم زنده كند و راه آسايش مادى و تعالى معنوى را به آنان ارايه نمايد.» [٢]

معظم له در بارۀ توأمان بودن توسعه و عدالت مى‌فرمايد:

[١] .صحيفه امام،ج ٢٠،ص ٣٤١-٣٤٢.
[٢] . حديث ولايت، ج ٤،ص ٢٦٣ و ٢٦٤.