قرآن مجيد در آيات پرشمارى بر فضيلت و برترى شهيدان و مجاهدان راه خدا تصريح نموده است. [١]سيرۀ پيامبر گرامى اسلامى(ص) نيز نشان‌دهندۀ اهميت و تكريم رزمندگان راه خدا نزد آن حضرت است.

در شأن نزول آيۀ ١١ سورۀ مجادله چنين آمده است:پيامبر اكرم(ص) روز جمعه‌اى در ايوان مسجد النبى(ص) نشسته بود و اصحاب دور حضرت حلقه زده بودند.به دليل زيادى جمعيت ديگر جايى خالى نمانده بود.در همين حال چند نفر از مجاهدانِ بدر،از جمله ثابت بن قيس وارد محفل شدند و با سلام به پيامبر و مسلمانان،در مقابل پيامبر بر پا ايستادند.

مسلمانان سلامشان را پاسخ دادند،اما جايى برايشان باز نكردند،لذا آنها همچنان روى پا ايستاده و به جماعت پيرامون پيامبر(ص) نگاه مى‌كردند.مشاهدۀ اين صحنه بر پيامبر(ص) گران آمد.از اين رو،چند تن از مهاجران و انصارى را كه در نبرد بدر حضور نداشتند به نام صدا زده و فرمودند برخيزيد و جاى خود را به مجاهدان بدر بدهيد! اين كار بر كسانى كه رسول خدا(ص) آنها را بلند كرده بود،گران آمد،چنان‌كه آثار نارضايتى در چهره آنان نمايان شد.منافقان از فرصت استفاده كرده و به مسلمانان گفتند:آيا شما تصور مى‌كنيد پيامبرتان ميان مردم به عدالت رفتار مى‌كند؟ ديديد چگونه در اين مورد به عدالت عمل نكرد؟ خداوند در پاسخ به اين جنگ روانى منافقان،آيه نامبرده را نازل فرمود. [٢]

نمونۀ ديگر از سيرۀ پيامبر(ص) در تكريم مردان جهاد و شهادت،رفتار آن حضرت با فرزندان و همسر جعفر بن ابى طالب است:پس از شهادت جعفر طيار،رسول خدا(ص) نزد همسر و فرزندان جعفر رفت.اسماء بنت عميس،داستان را چنين بيان مى‌كند:پيامبر(ص) وارد منزل ما شد در حالى كه من مشغول تهيه خمير براى نان بودم.حضرت از من پرسيد:

اسماء،فرزندانت كجايند؟ فرزندانم عبداللّه،محمد و عون را نزد پيامبر آوردم.حضرت آنان را بر دامن خود نشاند و به سينه چسباند.دست نوازش بر سر آنان مى‌كشيد و اشك از چشمان مباركش جارى بود.گفتم:پدر و مادرم فداى تو اى رسول خدا(ص).چرا با فرزندانم همانند يتيمان رفتار مى‌كنى؟! آيا جعفر...؟ گريۀ حضرت بيش‌تر شد و فرمود:«خدا رحمت كند جعفر را!»

[١] .ر.ك:آل عمران،١٤٦-١٤٨؛١٦٩-١٧٥؛نساء،٧٦،٩٥-٩٦ و....
[٢] . بحارالانوار، ج ١٧،ص ٢٤.