مى‌كند كه اين همان«غيرت»يعنى ملكه دفاع از امور مهم عرفى يا شرعى و تلاش براى حفظ و مراقبت آنها است.قرآن مجيد در آياتى نظير آيه ٧٥ سورۀ نساء:« وَمَا لَكُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَنَا مِن لَدُنْكَ وَلِيّاً وَاجْعَلْ لَنَا مِن لَدُنكَ نَصِيراً ؛چرا در راه خدا و مردان و زنان و كودكانى كه [به دست ستمگران]تضعيف شده‌اند،پيكار نمى‌كنيد؟ همان افراد[ستمديده‌اى]كه مى‌گويند:

پروردگارا ما را از اين ديار[مكه]كه اهلش ستمگرند بيرون ببر و از طرف خود براى ما سرپرستى قرار ده و از جانب خود براى ما ياورى تعيين فرما.»

غيرت فطرى مسلمانان را تحريك نموده و هر انسان آزاده‌اى را به غيرت دينى و انسانى و فرامليتى تشويق مى‌كند.قرآن با تكريم و يادآورى خاطرۀ شهيد ارجمندى كه در برابر مظلوميت و حقانيت موسى(ع) و ستمگرى و نادانى فرعون و فرعونيان بى‌تفاوت نمى‌گذرد، بلكه خود را به صحنه نبرد و رويارويى جبهۀ كفر و ايمان مى‌رساند و با تمام وجود از حق دفاع مى‌كند و سرانجام به شهادت مى‌رسد،غيرت دينى را در ميان پيروان و علاقه‌مندان خود رواج مى‌دهد. [١]

٣.شناساندن زندگى پيامبران،جانشينان معصوم آنان و عالمان ربانى راهى ديگر براى گسترش دادن روحيه غيرت دينى است.نويسندگان،هنرمندان،مراكز فرهنگى و تبليغى به ويژه صدا و سيما و سينما و...با استفاده از زندگانى انبياء،امامان(ع) و عالمان دينى و صبر و استقامت و حماسه‌آفرينى‌هاى آنان در راه تبليغ دين خدا در طول تاريخ مى‌توانند عامل مؤثرى در رواج غيرت دينى در جامعه اسلامى باشند.مسلمانان با الگوگيرى از پيامبران و معصومان و عالمان ربانى نسبت به مسائل جهان اسلام حساس مى‌شوند و با تدبير و شجاعت از كيان اسلام و مسلمانان دفاع مى‌نمايند كه اين همان غيرت دينى و اسلامى مورد نظر ما است.

آشنايى با ابا عبداللّه الحسين(ع) و نهضت عاشورا در ترويج حميت دينى و احساس وظيفه براى اجراى احكام اسلامى بسيار مؤثر است.در جهان اسلام،زندگى و قيام اباعبداللّه عليه‌السلام

[١] .ر.ك.آيات ٣٨-٤٥ سورۀ مؤمن، بحارالانوار، ج ١٣،ص ١٦٢.