راهکارهای حفظ و نشر ارزشهای دفاع مقدس - خطیبی کوشکک، محمد - الصفحة ١٠٦ - ٤-٤ تأمل پيرامون ويژگىهاى دنيا
مهمان سرانجام بايد برود و عاريه بايد برگردانده شود.»
كسى كه خود را در دنيا«ميهمان»و دارايىاش را«عاريه»بداند هرگز به دنيا و زخارف آن دلبسته نمىشود.
ج. دنيا ديار غربت است.ايدهآلنگرى انسان،مربوط به جايى است كه اقامتگاه دائم و وطن مألوف او باشد.انسان عاقل به جايى دل مشغول مىكند كه محل اقامت دائم وى است.از اين رو،مسافر وقتى در سفر جايى مسكن مىگزيند،علاقۀ چندانى بدان پيدا نمىكند و به آسانى از آن دل مىكند و بار سفر مىبندد.ما در دنيا غريب و رهگذريم.دنيا خانه دائمى ما نيست.ما نيز ساكنان هميشگى آن نيستيم.اين واقعيتى است كه پيامبر اكرم(ص) بدان اشارت دارد:« كُن فِى الدُّنيا كَأنَّكَ غَريبٌ أو عٰابِرُ سَبيلٍ وَعُدَّ نَفسَكَ فى أهلِ القُبُورِ [١]؛در دنيا چنان باش،گويا بيگانه يا رهگذرى.و خودت را از ساكنان قبرها برشمار.»
د. دنيا همانند خوابى خوش است.گذار دنيا آن قدر سريع است كه وقتى انسان چشم مىگشايد خود را در سرايى مىبيند كه از امور دنيا چيزى در دست ندارد.از اين رو،دنيا را به خواب تشبيه نمودهاند.انسان خردورز نه رسيدن به دارايىها و امكانات فراوان در خواب را واقعى مىداند و نه از كف نهادن آنها را.چون چنين است نه از به دست آوردن چيزى سرمست مىشود و نه به خاطر از دست رفتن چيزى نالان مىگردد.توجه به اين حقيقت را امام صادق عليهالسلام چنين توصيف مىنمايند:«دنيا را همانند مالى قرار ده كه در خواب به دست آوردهاى،و چون بيدار شدى چيزى از آن نمىيابى.آيا آن چيزى غير از لباسى است كه مىپوشى و كهنه مىكنى؟ و يا غذايى است كه مىدانى به چه چيزى تبديل مىشود؟ از گروهى تعجب است كه...در ميانشان بانك رحيل سر داده شده،در حاليكه آنان در بىخبرى بازى مىكنند.» [٢]
امام باقر عليهالسلام نيز به يكى از ياران خود مىفرمايد:«دنيا را همانند منزلى قرار ده كه در آن فرود آمدى،سپس از آن كوچ نمودى.يا مانند مالى قرار ده كه در خواب يافتى سپس از خواب برخاستى و چيزى از آن را نزدت نيافتى.همانا اين را من به عنوان مَثَل برايت نقل كردهام.چون دنيا نزد خردمندان و آگاهان از خداوند،همانند سايه است.» [٣]
[١]
[٢]
[٣]