بزودى بر بينى او داغ مى‌نهيم! (١٦)
در حقيقت ما آن (تكذيب‌گر) ان را آزموديم همانگونه كه باغداران را آزمايش كرديم، هنگامى كه سوگند ياد كردند كه آن (ميوه‌هاى باغ را) صبحگاهان حتماً بچينند. (١٧)
و استثنا نكنند؛ (١٨)
و (عذاب) چرخنده‌اى از جانب پروردگارت برگرد آن (باغ) بچرخد، در حالى كه آنان خوابيده بودند. (١٩)
و همچون درختان قطع شده (و خاكستر شده) گرديد. (٢٠)
و صبحگاهان يكديگر را ندا دادند، (٢١)
كه اگر ميوه چين هستيد به سوى كشتزارتان بامدادان بيرون رويد. (٢٢)
و با شتاب رفتند در حالى كه آنان آهسته به يكديگر مى‌گفتند: (٢٣)
» كه امروز هيچ بينوايى در آن (باغ) بر شما هرگز وارد نشود. « (٢٤)
و بامدادان بيرون رفتند در حالى كه بر منع (بينوايان مصمّم و) توانا بودند. (٢٥)
و هنگامى كه آن (باغ) را ديدند گفتند:» قطعاً ما گم گشته‌ايم! (٢٦)
بلكه ما محروم شده‌ايم! « (٢٧)
ميانه روترين آنان گفت:» آيا به شما نگفته بودم كه چرا تسبيح نمى‌گوييد؟! « (٢٨)
گفتند:» منزّه است پروردگار ما، در واقع ما ستمكار بوديم! « (٢٩)
و برخى آنان به برخى [ديگر] روكرده، در حالى كه يكديگر را سرزنش مى‌كردند. (٣٠)
گفتند:» اى واى بر ما كه ما طغيانگر بوديم! (٣١)
اميد است كه پروردگارمان بهتر از آن براى ما جايگزين كند! [چرا] كه ما فقط به سوى پروردگارمان مشتاقيم «. (٣٢)
عذاب (دنيا) اينگونه است، و حتماً عذاب آخرت بزرگ‌تر است، اگر (بر فرض) مى‌دانستند. (٣٣)
در حقيقت فقط براى پارسايان (خود نگهدار)، نزد پروردگارشان بوستان‌هاى پرنعمت (بهشت) است. (٣٤)
و آيا مسلمانان را همچون خلافكاران قرار مى‌دهيم؟! (٣٥)
شما را چه شده؟! چگونه داورى مى‌كنيد؟! (٣٦)
بلكه آيا براى شما كتابى است كه از آن درس مى‌خوانيد، (٣٧)
كه در آن (كتاب) است كه آنچه را شما بر مى‌گزينيد براى شماست؟! (٣٨)
يا براى شما بر ما سوگندها (و پيمان‌ها) ى رسايى تا روز رستاخيز است كه آنچه را داورى مى‌كنيد براى شماست؟! (٣٩)
از آنان بپرس كه كدامشان بر اين (سوگند و پيمان) ضامن هستند؟! (٤٠)
يا براى آنان شريكان (معبود گونه) است؟! پس اگر راستگويند بايد شريكانشان را بياورند. (٤١)
روزى كه (لباس) از ساق (پا) ها برطرف شود (و كار مشكل گردد) و به سجده فراخوانده مى‌شوند و [لى‌] نمى‌توانند (سجده كنند). (٤٢)