مسلماً ما اينگونه نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم. (١٣١)
[چرا] كه او از بندگان مؤمن ماست. (١٣٢)
و قطعاً لوط از فرستاده شدگان (خدا) بود، (١٣٣)
آنگاه كه او و خانواده‌اش همگى را نجات داديم، (١٣٤)
مگر پيرزنى كه در ميان بازماندگان (در عذاب) بود. (١٣٥)
سپس ديگران را درهم كوبيديم! (١٣٦)
و قطعاً شما صبحگاهان و شبانگاه برآنان مى‌گذريد، (١٣٧)
پس آيا خردورزى نمى‌كنيد؟! (١٣٨)
و قطعاً يونس از فرستادگان (خدا) بود. (١٣٩)
آنگاه كه به سوى كشتى انباشته (از كالا و مردم) بگريخت؛ (١٤٠)
و با آنان قرعه افكند و (قرعه به نام او افتاد و) از ساقط شدگان (به دريا) شد. (١٤١)
و ماهى (بزرگى) او را بلعيد، در حالى كه او سزاوار سرزنش بود؛ (١٤٢)
و اگر او از تسبيح كنندگان نبود، (١٤٣)
حتماً تا روزى كه (مردم) برانگيخته مى‌شوند در شكم آن (ماهى) درنگ مى‌كرد! (١٤٤)
پس اورا به كرانه خشكى افكنديم در حالى كه او بيمار بود؛ (١٤٥)
و بر فراز او گياهى از (نوع) كدو برويانديم. (١٤٦)
و او را به سوى صد هزار (نفر) يا بيشتر فرستاديم؛ (١٤٧)
و ايمان آوردند، و تا زمان (مرگ) بهره‌مندشان ساختيم. (١٤٨)
و از آن (مشرك) ان بپرس:» آيا فقط دختران براى پروردگار توست و فقط پسران براى آنان است؟! (١٤٩)
يا فرشتگان را ماده آفريديم در حالى كه آنان گواه بودند؟! « (١٥٠)
آگاه باشيد كه آنان قطعاً براثر دروغ بزرگشان مى‌گويند: (١٥١)
» خدا فرزند آورده. «در حالى كه آنان مسلماً دروغگويند. (١٥٢)
آيا دختران را بر پسران برگزيده است؟! (١٥٣)
شما را چه شده؟! چگونه داورى مى كنيد؟! (١٥٤)
آيا (غافليد) و متذكّر نمى‌شويد؟! (١٥٥)
بلكه آيا دليل آشكارى براى شماست؟ (١٥٦)
پس كتابتان را بياوريد اگر راست گوييد! (١٥٧)